Audiencja (NT Live)

60 lat monarchii brytyjskiej, 12 ministrów i ona jedna – królowa Elżbieta II. Peter Morgan, autor sztuki, na podstawie której w 2013 roku powstał spektakl na londyńskim West Endzie, nie ma wątpliwości w czym tkwi wyjątkowość bohaterki jego sztuki, ale również filmu (napisał scenariusz do Królowej z 2006 roku) i niebawem wyskobudżetowego serialu na platformie Netflix. Gdy sytuacja polityczna się zmienia, upadają rządy, wymieniają się lokatorzy przy 10 Downing Street, ona wciąż służy ojczyźnie i narodowi. Jest synonimem stabilności i porządku. Jest jedyną stałą w politycznych rachubach.

Po wspomnianym głośnym filmie Stephena Frearsa, za który Helen Mirren zdobyła Oskara, Brytyjka nie musi już nikogo przekonywać do swojej aktorskich interpretacji. Bo gdy tylko wkłada perukę, charakterystyczne kolorowe stroje czy koronę, na moment staje się brytyjską królową. Podobieństwo jest tak duże, że aktorka mogłaby z powodzeniem  zastępować 90-letnią monarchę w publicznych wydarzeniach (i pewnie wielu dałoby się nabrać). W londyńskiej sztuce Mirren dodatkowo musi oszukać czas. Poplątane chronologiczne prywatne audiencje z 12 premierami Wielkiej Brytanii, które stanowią trzon teatralnej opowieści, powodują, że aktorka najpierw starzeje się, by za chwilę uwodzić młodzieńczą energią. Imponujące są liczne zmiany strojów, które wcale nie dokonują się w garderobie aktorki, a na oczach widzów. Garderobiane i charakteryzatorki pracują w pocie czoła i zawrotnym tempie, by wypełnić szaleńczą wizję reżysera spektaklu Stephena Daldry’ego (kinomanom znanego chociażby z Billy’ego Elliota, czy ekranizacji Godzin, zaś teatromanom – z pokazywanego również w Polsce Prześwitu).

kulturalnie-po-godzinach-2

Pokazywana w 2013 roku w Gielgud Theatre Audiencja cieszyła się niesłabnącym zainteresowaniem widzów. Dwa lata później sztuka zdobyła również popularność za oceanem (na Broadwayu występowała Helen Mirren), a krótko po zagranicznym sukcesie przedstawienie powróciło na West End – do Apollo Theatre – w uaktualnionej formie (dostosowanej do nowych wydarzeń i postaci na scenie politycznej). Miejsce Mirren zajęła Kristin Scott Thomas. Hitem okazały się pokazy Audiencji w kinach w ramach National Theatre Live. Zresztą, do dzisiaj – ta bardzo z pozoru bardzo brytyjska, hermetyczna tematycznie sztuka – cieszy się ogromną popularnością na całym świecie, pokazując, że temat monarchii nadal wzbudza ogromną ciekawość odbiorców sztuki.

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s